X
تبلیغات
رایتل

کیش مهر

کیش مهر

پنج‌شنبه 19 بهمن 1396 05:16 نویسنده: مریم چاپ


و آدم حیران است که پس این رویاها کجا رفتند؟ آدم از خود می‌پرسد که تو با این سال‌ها که گذشت چه کردی؟ بهترین سال‌های عمرت را کجا در خاک کردی؟ زندگی کردی یا نه؟


با خود می‌گویی نگاه کن، ببین این دنیا چه سرد می‌شود. سال‌ها همچنان می‌گذرد و بعد، تنهایی غمبار است. عصای نااستوار پیری به دستت می‌دهد و بعد حسرت است و نومیدی.


دنیای رویاهای رنگین رنگ می‌بازد. رویاهایت مثل گل‌های پژمرده گردن خم می‌کنند و مثل برگ‌های زرد از درخت خزان‌زده می‌ریزند. تنها ماندن سخت محزون خواهد بود. محزون است که حتی کاری نکرده باشی که افسوسش را بخوری. هیچ، هیچ، هیچ. زیرا آنچه بر باد رفته چیزی نبوده است. هیچ، یک "هیچ" احمقانه و بی‌معنی. همه خواب بوده است.


شب های روشن 

نظرات (1)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل (پنهان میماند) :
وب/وبلاگ :
متن نظر :
ما در گذرگاهیم. باید گذاشت و گذشت. جز این اگر بود، حیرت انگیز بود.
امتیاز: 0 0
پاسخ:
هر چقدر که از دل این گذر گاه ها بگذریم ..ولی بازم هم روزهایی از گذشته وجود داره که ادم بخشی از خودش رو اونجا جا گذاشته ....